Odpowiedzi o kosztach, zysku i marży w WooCommerce

Pole kosztu to funkcja WooCommerce, domyślnie wyłączona. Gdzie jest przełącznik, co zaczyna się zapisywać i dlaczego nic nie uzupełnia się wstecz.

Panel WooCommerce ma jedno pole kosztu i żadnej edycji masowej. Drogi, które się skalują, i kolejność pracy, po której raport jest użyteczny po jednym wieczorze.

WooCommerce zapisuje koszt towaru przy każdym zamówieniu, ale żaden raport Analityki go nie czyta. Gdzie koszt widać w rdzeniu i jak policzyć z niego zysk i marżę.

Google chce znać koszt produktu, zanim obniży jego cenę w reklamach produktowych. Jak koszt z WooCommerce trafia do pliku produktów i czego jeszcze trzeba.

Wariant dziedziczy koszt produktu nadrzędnego, może go zastąpić albo do niego dodać. Flaga additive, zasada dziedziczenia i co powinno się liczyć jako brak kosztu.

Marża to zysk dzielony przez cenę, narzut to zysk dzielony przez koszt. Ten sam produkt daje 40 procent w jednym rachunku i 66,7 w drugim.

Wartość netto sprzedanych pozycji po rabatach, bez podatku i bez wysyłki. Dlaczego różni się od liczby z raportu sprzedaży WooCommerce i o ile.

Zrealizowane, w realizacji i zwrócone. Dlaczego zwrócone musi być na tej liście i dlaczego bez niego pełny zwrot liczy się jako minus własna wartość.

Do miesiąca wystawienia zwrotu, nie miesiąca sprzedaży. Wrześniowa sprzedaż zwrócona w listopadzie zostawia wrzesień w spokoju i pokazuje się na minus w listopadzie.

Produkt w trzech kategoriach liczy się w każdej z nich. Dlaczego WooCommerce nie zna kategorii głównej i dlaczego wymyślenie jej byłoby gorsze niż nakładanie się sum.

WooCommerce kasuje wartość kosztu na pozycji zamówienia, gdy jest zerem, więc darmowa próbka i produkt, któremu nikt nie wpisał kosztu, są w bazie tym samym brakiem.

Nie mają zapisanego kosztu, więc ich przychód się liczy, a zysk nie. Po co jest linia pokrycia i dlaczego żadna wtyczka nie uzupełni tej historii później.

Wystawienie zwrotu każe WooCommerce przeliczyć koszt każdej pozycji pierwotnego zamówienia bieżącym kosztem produktu. To rdzeń i nie da się tego cofnąć.

Nowe zamówienia przestają zapisywać koszt i tej luki nie da się uzupełnić. Samo wyłączenie nie kasuje danych, ale zapis zamówienia po nim już tak.

Są wymienione w ostrzeżeniu i wyłączone z raportu. Bez przeliczania kursów, bo dodanie kilku walut do jednej sumy daje liczbę, która wygląda dobrze i nie jest prawdziwa.

Wtyczki kosztowe zapisują wartości we własnych polach albo tabelach, a nie w polu rdzenia WooCommerce. Dlaczego czytanie ich mimo to uczyniłoby liczby niesprawdzalnymi.

Pozycje sprzedane przed zapisaniem kosztu dostają szacunek z dzisiejszego kosztu produktu, osobno od liczb zapisanych. Jak go liczymy i kiedy wprowadza w błąd.

Tak, i z klasycznym zapisem zamówień też. Pozycje zamówień leżą w tych samych tabelach w obu układach, a to właśnie tam są wartości kosztu.

Każdy z uprawnieniem, którego WooCommerce używa do własnych raportów. Dlaczego raport ma własną pozycję w menu, a nie siedzi w podmenu WooCommerce.

Bez konta, bez sprawdzania licencji, bez telemetrii, bez żadnego połączenia wychodzącego. Co to znaczy konkretnie i jak sprawdzić to samodzielnie w pięć minut.

Wyniki są w cache przez godzinę, żeby ekran otwierał się szybko. Wpisanie kosztu czyści cache od razu. Wszystko inne, co zmienia liczby, ma przycisk.

Tak daleko, jak sięgają zamówienia — bez okna i bez limitu. Historię kończą dane o koszcie, które zaczynają się w dniu włączenia funkcji i nie sięgają wstecz.

Trzy umiejętności tylko do odczytu od WordPressa 6.9 — podsumowanie zysku, straty, produkty bez kosztu. Kto może z nich korzystać i dokąd trafiają liczby.