Jak daleko wstecz sięga raport?

Krótka odpowiedź

Tak daleko, jak sięgają Twoje zamówienia. Nie ma okna ani limitu: liczone są te daty, które wybierzesz, a zakres zaczynający się 1 stycznia 2019 jest raportem jak każdy inny.

Wybór zakresu otwiera się na ostatnich 30 dniach i ma na liście jeszcze 7 dni, 90 dni i 12 miesięcy, ale ta lista to skróty, a nie granica — własny zakres przyjmuje dowolne dwie daty.

Historię kończy druga połowa raportu. Przychód sięga do najstarszego zamówienia, a zysk i marża tylko do dnia, w którym koszty zaczęły się zapisywać. Dla czasu sprzed tego dnia raport od wersji 0.2.5 pokazuje osobny szacunek z dzisiejszych kosztów.

Co naprawdę robi WooCommerce

Zamówienia nie są czyszczone. Zostają w bazie tak długo, jak je trzymasz — przy HPOS i przy zapisie klasycznym — a raport czyta jedno i drugie.

Strona kosztowa jest znacznie młodsza niż większość sklepów. Pole kosztu weszło do rdzenia w WooCommerce 10.3, 22 października 2025, i działa tak, że przepisuje koszt produktu na pozycję zamówienia w chwili sprzedaży. To właśnie czyni z niego zapis historyczny, a nie odpytanie dzisiejszej ceny — i dlatego nie ma uzupełniania wstecz: zamówienia sprzed włączenia funkcji nie mają kosztu i nic nie odtworzy, ile ten towar wtedy kosztował.

Sklep, który sprzedaje od 2019 roku, a koszty wpisał w marcu, ma w jednej bazie sześć lat przychodu i kilka miesięcy zysku.

Co z tym zrobić

• Zacznij zakres tam, gdzie zaczynają się dane. Jeśli koszty weszły 1 marca, własny zakres od 1 marca to pierwszy raport, który warto czytać.
• Porównuj porównywalne. Rok do roku ma sens dopiero wtedy, gdy oba lata mają zapisane koszty. Inaczej starszy wygląda na bardziej dochodowy, bo część towaru wygląda na darmową — a nie jest darmowa, tylko nieznana.
• Eksportuj każdy miesiąc, gdy się zamyka. Zwrot sięga wstecz do swojego zamówienia i przepisuje koszt zapisany na każdej jego pozycji, więc miesiąc jest naprawdę zamknięty dopiero wtedy, gdy leży w pliku poza bazą.

Jak to pokazuje Merchgain

Dwa pola dat zawsze pokazują dokładnie te dni, które są liczone — także wtedy, gdy zakres wziął się ze skrótu. Między wyborem a zapytaniem nic nie jest przycinane, więc zakres na ekranie nie może być inny niż zakres w liczbach.

Tam, gdzie kończą się koszty, raport mówi to wprost, a nie pokazuje zera. Linia pokrycia pod kartami nazywa kwotę przychodu bez zapisanego kosztu, a im dalej wstecz, tym ta luka większa. Zero i „nie wiemy” to dwie różne odpowiedzi — patrz zamówienia bez danych o koszcie.

Długi zakres to cięższe zapytanie, a nie zakazane. Wynik wisi w cache godzinę, więc pięcioletni raport płaci za swoje zapytanie raz na godzinę, a nie raz na kliknięcie — patrz cache i przeliczanie.